Da li znate šta je IQ i kako se meri?

IQ – koeficijent inteligencije je način na koji se predstavlja inteligencija osobe, tj. stepen razvijenosti inteligencije. Broj, odnosno koeficijent se računa kao odnos između “mentalne starosti” i “hronološke starosti”. Na primer, ukoliko dete starosti 10 godina ima inteligenciju na nivou prosečnog deteta od 15 godina, to znači da ovo dete ima koeficijent intelligencije 150.

Merenje inteligencije obavlja se putem različitih testova koji su prilagođeni uzrastu i populaciji osobe, u skladu sa stručnim mišljenjem psihologa u čiji domen rada ovo i spada. Veliki broj poznatih organizacija u svetu ima svoje testove koji su bazirani na slikama i brojevima, sa ciljem da se prevaziđu jezičke i kulturne barijere, odnosno kako bi taj test mogli da rade svi bez obzira na to odakle su i kakvo im je opšte znanje.

Međutim, testovi koji su pravljeni za veliki broj ljudi (širom sveta) imaju ipak svoje mane. Pre svega, ovakvi testovi mogu pogrešno da odrede stepen inteligencije kod pojedinih osoba, zbog čega za precizno merenje IQ-a nije dovoljno uraditi samo jedan univerzalni test.

Kako je nauka napredovala, tako su napredovali i načini da se pomogne deci u njihovom razvijanju, kako bi iskoristili (sav) svoj potencijal. Upravo u tome su od velike pomoći bili i testovi inteligencije koje su osmišljavali psiholozi. Prvi testovi su napravljeni upravo da bi se pratio razvoj dece i na vreme primetili zaostoji u razvoju sa ciljem da se toj deci pruži adekvatan i prilagođen program edukacije.

Danas testove inteligencije ne rade samo deca, već i odrasle osobe. Dokazano je da inteligencija u toku života oscilira i da ju je potrebno na vreme, u radnijem periodu života, na pravi način razvijati. Stručnjaci se još uvek raspravljaju oko vremena u kojem se inteligencija zapravo razvija, pa tako jedni smatraju da se ona razvija do 15-16 godine života, dok drugi veruju da proces razvijanja inteligancije ipak traje duže – do 24-25 godine. Pored njih, postoje i stručnjaci sa nešto ekstremnijim mišljenjem prema kojima osoba može svoju inteligenciju da razvija i u kasnijem periodu života, pa čak i posle 50. godine.

U zavisnosti od koeficijenta inteligencije postoji podela na:

– prosečnu inteligenciju: od 90 do 110 IQ
– nadprosečnu inteligenciju: od 110 do 140 IQ
– osobe koje se smatraju genijima: više od 140 IQ

Inteligencija ispod proseka takođe se može kategorisati u zavisnosti od koeficijenta:

– fiziološki tupi: od 70 do 89 IQ
– laka duševna zaostalost: od 50 do 69 IQ
– umerena duševna zaostalost: od 35 do 49 IQ
– teška duševna zaostalost: od 20 do 34 IQ
– duboka duševna zaostalost: ispod 20 IQ

Još sličnih tekstova pročitajte OVDE