Koča Anđelković

Koča je bio veoma uspešan i uticajan, stoga je njegov glas u narodu postao značajan i dizao se iznad ostalih. On je prvi u Srbiji počeo borbu protiv turske vlasti, stvorivši slobodnu teritoriju u centralnoj Srbiji koja je po njemu dobila naziv – Kočina krajina.
Poseban značaj Kočine krajine se ogleda u tome što su se tada ratničkom zanatu učili svi, ili gotovo svi značajni učesnici Prvog srpskog ustanka – od Karađorđa do Petra Dobrnjca, pa Kočina krajina, predstavlja svojevrstan uvod u Prvi srpski ustanak.
Kada je Austrija objavila rat Turskoj, Koča se vraća u Srbiju. On poziva srpski narod na borbu, uz pomoć prote Jovana Milovića.

U interesu Austrije bilo je da spreči snabdevanje Beograda namirnicama, pa je pomogla ovaj ustanak i za sedište je izabrala manastir Jošanicu. Odatle je Koča Anđelković sa svojim ustanicima uspešno čuvao prolaz u Bagrdanski tesnac, kroz koji je išao put za Beograd. Izvršio je tri velika prepada na turske transporte. Kod Bagrdana, 7. i 14. marta poubijani su turski odredi, što je doprinelo povećanju broja Kočinih ustanika na 1500 ljudi.

Od 17. marta 1788. godine ustanici su bezuspešno opsedali Jagodinu tokom tri dana. Odatle su bili prinuđeni na povlačenje u manastir Jošanicu. Kočin brat Petar vodio je borbu u isto vreme na desnoj obali reke Morave, a sedište vojnog logora mu je bilo u manastiru Ravanici.

Sredinom aprila 1788. godine, Deli Ahmet uspeva da razbije Kočinu četu i da ga natera na povlačenje, sve do Požarevca.

Nakon šest meseci borbe sa Turcima, usled izostajanja pomoći austrijske komande, Koča je sa svojom četom morao da se povuče u Banat, juna 1788. godine. Tada su ušli u sastav Srpsko-banatskog frajkora. Koča je kao komadant čete nastavio ratovanje.

Obelisk je podignut 1927. godine u Tekiji u njegovu čast sa natpisom: ,,Na ovom mestu godine 1788. u borbi za slobodu srpskog naroda nabijeni su na kolje prvi vesnici slobode posle vekovnog ropstva kapetan Koča Anđelković sa drugovima”.