Ekonomski položaj žena u Srbiji

Trancizioni pobednici i gubitnici
Nagomilani problemi iz prethodnog perioda i ekonomska nestabilnost, pojačani ratnim uslovima, agresivnim nacionalizmom i političkim pritiscima, stavili su pred žene teške zadatke kako opstati u tržišnoj trci a da pri tom porodica ne trpi. Sa jedne strane, nedostatak finansija i vremena za doobrazovanje, nedovoljna informisanost o mogućnostima i načinima jačanja individualnog edukativnog potencijala.

Sa druge strane, tradicionalna uloga brige o porodici i starima, otpor prema svemu što je novo i nepoznato, susret sa sve većim brojem privatnih poslodavaca u kojima se akcenat stavlja na spoljašnji izgled i starost ispod 35 godina, neretko praćeni unapred potpisanim otkazima ukoliko ostane u drugom stanju, dovele su žene do jedne opšte metaforičke depresije.

Visoko obrazovane žene školovane šezdesetih i sedamdesetih godina, najčešće pravne i ekonomske struke, demotivisane i uplašene dugotrajno niskim zaradama “rezignirano čekaju otkaz” ili prihvataju bilo kakve poslove zarad izdržavanja porodice i tako ulaze u sive tokove ekonomije.

Žene su često zlostavljane na radu, posebno u malim i srednjim preduzećima, da rade u lošim uslovima, bez zaštite na radu i garantovanih prava kao i da se otpuštaju radi trudničkog bolovanja ili porođaja .

Privatno preduzetništvo kao vid samozapošljavanja bilo je dostupno samo ženama koje su i inače imale iskustva u tim sferama i koje se najčešće odlučuju za uslužne delatnosti (frizerski i kozmetički saloni…) ili zajedno sa bračnim drugom otvaraju ugostiteljske objekte. Za neki drugi vid privatnog preduzetništva koji bi potpuno samostalno vodile, potreban je kapital koji žene u Srbiji nemaju.

U jednom haotičnom stanju u društvu u kom se vrše brza prestrukturiranja privrednih delatnosti, prelazak kapitala iz jedne vlasničke strukture u drugu, sa političkim implikacijama iz kojih se ne nazire jasno sutra, od nezaposlene žena se očekuje da tako dovedena pred svršen čin mora da napravi izbor.

Strane: 1 2 3 4 5 6 7 8 9